لغت نامه دهخدا
( آهک پز ) آهک پز. [ هََ پ َ ] ( نف مرکب ) آنکه حرفه اش پختن آهک است. حرّاض. کَلاّس. مکلِّس.
( آهک پز ) آهک پز. [ هََ پ َ ] ( نف مرکب ) آنکه حرفه اش پختن آهک است. حرّاض. کَلاّس. مکلِّس.
( آهک پز ) ( اسم صفت ) آنکه پیشه اش پختن آهک است.
💡 این گرمابه که به نام حمام حاج رضا سعدآبادی شناخته می شود با معماری خاص دوره قاجار و به سبک گرمابه های قدیمی ایرانی در سال دهه ۳۰ خورشیدی ساخته در سال ۱۳۳۷ خورشیدی مورد بهره برداری قرار گرفته است.هنگام ساخت این بنا کوره آهک پزی نیز به جهت تامین مصالح این بنا با تعدادی کارگر در نزدیک محل بنا ایجاد گردیده بود. اکنون بقایای این بنا در سعدآباد وجود دارد.
💡 تل آهک پزی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان اقلید، بخش حسنآباد، روستای لاله گون واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۳۲۵ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
💡 در شمال غربی روستای خور، منطقهای به نام برچشمه است که در دامنه کوه آن چشمه، کوره آهک پزی قدیمی و بقعهای متعلق به دوره ایلخانی وجود دارد. این بقعه را زبیده خاتون مینامند. این بنای سنگ و گچی در نوع خود دیدنی است. بنا دارای یک برجک ۶ ضلعی است. داخل هر یک از اضلاع طاقچه ای محراب مانند دارد و مصالح به کار رفته در این بنا سنگ، ملات وساروج است.