لغت نامه دهخدا
انکارپذیری. [ اِ پ َ ] ( حامص مرکب ) قابلیت انکار. مقابل انکارناپذیری. ( فرهنگ فارسی معین ).
انکارپذیری. [ اِ پ َ ] ( حامص مرکب ) قابلیت انکار. مقابل انکارناپذیری. ( فرهنگ فارسی معین ).
قابلیت انکار مقابل انکار ناپذیری.
قابلیت انکار. مقابل انکار ناپذیری.
💡 همچنین با وجود اینکه حدود ۷۰ روایت در منابع شیعی در مورد بداء نقل شدهاست، مثلاً در کتاب کافی -معتبرترین کتاب روایی نزد شیعه- باب جداگانهای با ۱۶ روایت در این زمینه وجود دارد، تصور باید پذیری بداء با جهل و نقصان علم خدا موجب شده تا برخی عالمان شیعه از به کار بردن بداء در مورد خداوند کراهت داشته باشند، و حتی آن را انکار کنند یا اینکه بداء را تأویل برده، آن را به معنای اِبداء (اظهار) بدانند.