انس بن الحرث کاهلى

[ویکی اهل البیت] از شهدای کربلا و از اصحاب پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و از یاران علی بن ابیطالب علیه السلام بود.
از شهدای کربلاست. وی از اصحاب پیامبر خدا صلی الله علیه و آله، و از یاران علی بن ابیطالب علیه السلام بود. او از طایفه بنی کاهل از بنی اسد بود که از عرب های شمال محسوب می شدند.
پیرمردی سالخورده، از شیعیان کوفه بود که موقعیتی والا داشت. شبانه خود را به کربلا رساند و روز عاشورا در رکاب امام حسین علیه السلام به سعادت شهادت رسید. رجزی که می خواند، چنین بود: قد علمت کاهلها و دودان و الخندفیون و قیس عیلان بان قومی آفة للاقران.
                      
ترجمه: قبایل کاهل که قبیله من است و ذودان و نیز فرزندان خندف و قیس عیلان می دانند که قوم من، آفت و دشمن حریفان خودند. ای قوم من، مانند شیر خفان باشید و هم اکنون با این قوم روبرو شوید و آنها را بزنید. آل علی حزب خدا و آل حرب (یعنی ابوسفیان) حزب شیطان است.
پدرش حارث بن نبیه اسدی کوفی بود. انس و پدرش هر دو از شیعیان صدر اسلام و از اصحاب صفه بودند. او در کنار پیامبر در جنگ های بدر و حنین شرکت کرده بود، در حدیثی مشهور که مورخین شیعه و سنی چون جزری و ابن حجر نیز آن را نقل کرده اند چنین می گوید: روزی خدمت پیامبر خدا رسیدم. حسین بن علی علیه السلام کنار او نشسته بود.
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «ان ابنی هذا یقتل بارض من ارض العراق، الا فمن شهده فلینصره؛ این فرزندم در سرزمین عراق کشته می شود، هر کس در زمان او زنده است باید یاریش دهد».
در برخی منابع، نام او مالک بن انس کاهلی آمده است.

💡 هر كس اين دو حديث را كه راجع به اين مرد مرتد خارجى است، مورد امعان نظر قرار بدهد؛يعنى حديث ابو يعلى از انس بن مالك - كه قبلاًنقل كرديم - وحديث احمدبن حنبل از ابوسعيد خدرى كه در اينجا آورديم، به خوبى پى مىبرد كه اين مرد خارجى، دو روز داشت كه در هر دو روز،رسول خدا - صلّى اللّه عليه وآله - دستور داد تا ابوبكر و عمر او را بهقتل برسانند، ولى آنها گستاخى نموده و امتناع ورزيدند.

💡 جامع ترمذى به اسنادش از انس بن مالك روايت مى كند كه ازرسول خدا صلى الله عليه و آله پرسيدم: كدام يكاهل بيت بيشتر مورد توجه شماست ؟

💡 انس بن مالک گوید رَضِیَ اللّهُ عَنْهُ که پیغامبر گفت صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ که هیچ برنا نبود که پیری را گرامی دارد الّا که خدای تعالی کس فرا کند تا گرامی گرداند او را بوقت پیری او.

💡 و احمد در كتاب فضائل على عليه السلام اين روايت را آورده و در آن از طريق انس بن مالك، اين را اضافه كرده است: اى على روز قيامت ناقه اى از ناقه هاى بهشتى را مى آورندبراى تو پس سوار مى شوى بر آن وزانوى تو برابر است با زانوى من وران توبرابر است باران من تا آنكه داخل بهشت مى شوى. (82)

💡 اين حديث مشتمل بر گريه پيغمبر - صلّى اللّه عليه وآله - و تأ ييد ديگران به گريستناست. انس بن مالك گويد: وقتى جعفربن ابيطالب در جنگ موته شهيد شد، اشك ازديدگان رسول خدا - صلّى اللّه عليه وآله - جارى گشت. بحترى نيز اين مطلب را درصحيح (442) خود آورده است.