شیشکی بستن

شیشکی بستن. [ شی ش َ ب َ ت َ ] ( مص مرکب ) اضراط. یعنی به دهان حکایت صوت ضراط کردن و بدان فسوس کردن و خوار شمردن کسی را. با دهان آوازی چون تیز برآوردن، و بیشتر برای تحقیر کسی کنند. ( یادداشت مؤلف ). صدایی شبیه به ضرطه منتها بسیار شدید از دهان برآوردن در مقام توهین وتمسخر. معمولاً این عمل را در برابر لاف و گزاف و ادعا و هارت وپورت اشخاص می کنند در صورتی که قصدشان توهین و دادن بدترین جوابها باشد. گاه نیز در موقع مرافعه دو کس پس از آنکه یکی صدا را به فریاد بلند کرد یا ضربتی به طرف وارد آورد و مؤثر نیفتاد، ممکن است شخص ثالثی خواه از هواداران طرفین خواه نه، شیشکی ببندد. ( از فرهنگ لغات عامیانه ). رجوع به شیشکی شود.

( مصدر ) صدای از دهن بر آوردن در مقام تمسخر و توهین.

💡 آرباکل تقریباً دو ساله بود که خانواده‌اش به سانتا آنا، کالیفرنیا نقل مکان کردند. او برای اولین بار در سن ۸ سالگی در سانتا آنا با گروه نمایش فرانک بیکن روی صحنه رفت. این کار برایش لذت‌بخش بود و تا زمان مرگ مادرش در سال ۱۸۹۸، یعنی تا سن ۱۱ سالگی به این کار ادامه داد. پدر آرباکل همیشه نسبت به او بدرفتار و سخت‌گیر بود و پس از مرگ مادر، دیگر حاضر به حمایت از او نشد، بنابراین راسکو به انجام کارهای جورواجور در یک هتل، امرار معاش می‌کرد. او عادت داشت در حین کار آواز بخواند تا اینکه یک خواننده حرفه‌ای صدای او را شنید و از او برای اجرای آواز در یک «برنامه استعدادیابی غیرحرفه‌ای» دعوت کرد. این نمایش شامل تماشاگرانی بود که با دست زدن یا شیشکی بستن دربارهٔ خوبی یا بدی اجرا قضاوت می‌کردند و هنرمندان بد را با عصای چوپانی از صحنه پائین می‌کشیدند. آرباکل آواز خواند، رقصید و چند شیرین‌کاری هم اجرا کرد، اما تماشاگران را تحت‌تأثیر قرار نداد. در همین حین، به نظرش رسید که از درون تاریکی تماشاچیان، عصای چوپانی به سمتش می‌آید و با وحشتِ آشکار، به داخل گودالِ گروه ارکستر پرید. تماشاگران که فکر می‌کردند این کار، بخشی از شیرین‌کاری اوست، به وجد آمدند و غوغایی به‌پا گشت و او در مسابقه پیروز شد و به‌عنوان هنرمند وودویل مشغول به کار شد.