لغت نامه دهخدا
( سرآخر ) سرآخر. [ س َ خ ُ ] ( اِ مرکب ) اسب سر طویله یعنی اسبی که بر سر همه اسبان مقدم بندند. و با واو معدوله هم آمده است که سرآخور باشد. ( برهان ) ( آنندراج ) ( جهانگیری ):
طویله زدند آخُر انگیختند
بسرآخران بر علف ریختند.نظامی ( از آنندراج ).