ساعت برقی

ساعت برقی. [ ع َ ت ِ ب َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) رجوع به ساعت الکتریکی و ساعت شود.

ساعت برقی یا ساعت الکتریکی ( به انگلیسی: electric clock ) نوعی ساعت است که از نیروی برق برای کار استفاده می کند. ساعت برقی در مقابل ساعت مکانیکی قرار دارد که از وزنه یا فنر به عنوان محرک اصلی استفاده می کند. اصطلاح ساعت الکترونیکی اغلب در مورد ساعتهای مکانیکی برقی که قبل از معرفی ساعت های کوارتز در دهه ۱۹۸۰ میلادی مورد استفاده قرار می گرفتند، به کار می رود. اولین ساعتهای برقی آزمایشی در حدود سال ۱۸۴۰ ساخته شد، اما تا زمان عرضه نیروی برق در دهه ۱۸۹۰ به طور گسترده تولید نشد. در دهه ۱۹۳۰، ساعتهای برقی به طور گسترده جایگزین ساعت های مکانیکی شدند.
ناموصا ادیت نکنید
ساعتهای برقی می توانند با چندین مکانیسم مختلف کار کنند:
• ساعتهای الکترومکانیکی دارای یک حرکت مکانیکی سنتی هستند که باعث می شود زمان با استفاده از آونگ نوسان دار یا چرخ تعادل و به واسطه یک دنباله چرخ دنده، زمان ثبت شود اما برای برگشت مجدد جریان اصلی، از موتور الکتریکی یا الکترومغناطیس استفاده می کنند. این مکانیسم بیشتر در ساعتهای عتیقه یافت می شود.
• ساعتهای الکتریکی شرکت Remontoire دارای قطارهای چرخ دنده ای هستند که به وسیله یک اهرم کوچک یا با وزن کوچک به نام ریموتوئر چرخانده می شوند که بیشتر توسط موتور الکتریکی یا الکترومغناطیس پیچیده می شوند.
• ساعتهای الکترومغناطیسی زمان خود را با یک آونگ یا چرخ تعادل نگه می دارند، اما پالس های نگه داشتن آن توسط یک حرکت مکانیکی و پیوند چرخ دنگ ارائه نمی شوند بلکه توسط نیروی لورنتس از یک الکترومغناطیس ( solenoid ) تهیه می شوند. این مکانیسم مورد استفاده در اولین ساعتهای برقی بوده و در ساعتهای آویز برقی آنتیک یافت می شود. همچنین در چند ساعت طاقچه ای تزئینی و میزی مدرن نیز یافت می شود.
• ساعتهای سنکرون به فرکانس برقی ۵۰ تا ۶۰ هرتز از شبکه برق AC به عنوان منبع زمان بندی با استفاده از حرکت چرخ دنده های ساعت با موتور همزمان، بهره می برند. آنها اساساً چرخه های منبع تغذیه را محاسبه می کنند. این ساعتها، رایج ترین نوع ساعت از دهه ۱۹۳۰ بودند اما اکنون بیشتر با ساعتهای کوارتز جایگزین شده اند.
• ساعت های تنظیمی Fork با شمارش نوسانات یک چنگال تنظیم کالیبره شده با فرکانس خاص، زمان را حفظ می کند. اینها فقط به شکل ساعتهیبیبای باتری دار ساخته شدند. تمام ساعتهای باتری دار فوق تا حد زیادی با حرکت کوارتز با هزینه کمتر جایگزین شده اند.
• ساعتهای کوارتز برقی هستند و با شمارش نوسانات کریستال کوارتز ارتعاش یافته، زمان را ثبت می کنند. آنها از مدارهای مدرن با ولتاژ کم ولتاژ DC استفاده می کنند که ممکن است توسط یک باتری تأمین شود یا از منبع برق حاصل شود. ساعتهای کوارتز امروزه رایج ترین نوع ساعت هستند. ساعتهای دیواری و ساعتهای مچی کوارتز معمولاً با خطایی معادل چند ثانیه در هفته، زمان را ثبت می کنند. ساعتهای کوارتز ارزانقیمت روزانه یک ثانیه و سالانه حدود ۶ دقیقه اختلاف زمانی دارند. دقت بیشتر با هزینه بالاتر امکان پذیر است.
• ساعتهای تحت کنترل رادیویی ساعت های کوارتزی هستند که به طور دوره ای با مقیاس ساعت اتمی UTC از طریق سیگنال های زمان رادیویی که توسط ایستگاه های اختصاصی در سراسر جهان پخش می شوند، همزمان می شوند. آنها از ساعتهای شماطه دار متمایز هستند.

💡 در سال ۱۸۱۴، سر فرانسیس رونالدز (۱۷۸۷–۱۷۸۸) لندنی، اولین ساعت برقی را اختراع کرد. این ساعت با استفاده از نیروگاه دارای پیل ولتایی، بات کار می‌کرد که باتری با ولتاژ بالا و طول عمر زیادی بود ولی ضعف آن، تغییر مشخصات الکتریکی در آب و هواهای مختلف بود. او وسایل مختلفی برای تنظیم برق را آزمون کرد که بتوانند در طیف وسیعی از شرایط هواشناسی قابل اعتماد باشند.

💡 در سال ۱۸۴۰، الکساندر بین (۱۸۱۱–۱۸۷۷)، ساعت ساز اسکاتلندی، نخستین کسی بود که یک ساعت مجهز به جریان برق را اختراع و ثبت اختراع کرد. ثبت اختراع اصلی ساعت برقی وی به تاریخ ۱۰ اکتبر ۱۸۴۰ انجام شد. در ۱۱ ژانویه ۱۸۴۱، الکساندر بین به همراه جان باروئید، سازنده جدول سنجی، ثبت اختراع مهم دیگر را با توصیف یک ساعت انجام داد که در آن از یک آونگ الکترومغناطیسی و یک جریان الکتریکی برای نگهداری استفاده می‌شد. این جریان الکترومغناطیسی به جای فنر یا وزنه به کار رفت. ثبت اختراعات بعدی روی ایده‌های اصلی او گسترش یافت.