تساوق

تساوق. [ ت َ وُ ] ( ع مص ) پی همدیگر شدن شتران و رام گردیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). تتابع و تقاود شتران. ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ) ( از المنجد ). || انبوهی نمودن اغنام در رفتار. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ).

پی همکدیگر شدن شتران و رام گردیدن. تتابع تقاود شتران.

💡 تساوق از تساوی بالاتر است. دو مفهوم وقتی مساوی‌اند که آن دو مفهوم دارای مصادیق یکسان باشند ولی حیثیت صدقشان با یکدیگر متفاوت باشد.