اشکور پائین

اشکور پائین. [ اِ ک َ وَ رِ ] ( اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش رودسر شهرستان لاهیجان است. کلیه مشخصات طبیعی این دهستان مانند دهستان اشکور وسطی است، فقط این دهستان اولاً در قسمت جنوب رودخانه پلرود واقع شده و ثانیاً محصول فندق آن از اشکور وسطی بیشتر است. این دهستان از 66 آبادی بزرگ و کوچک و چندین مزرعه تشکیل شده و جمع نفوس دهستان در حدود 12 هزار تن میباشد. قرای مهم آن عبارت است از قصبه شوئیل که در مرکز دهستان است و مالکین عمده اشکور پائین تابستان در آن ساکن اند، سکنه آن تابستان به 2000 تن میرسد. قرای مهم دیگر عبارت است از کیاسه، توکاس، طیولا، سیجران، برم کوه، شوک گورج، کلامرود. ( فرهنگ جغرافیائی ایران ج 2 ).

💡 نقل شده‌است که سه برادر سید و از نوادگان موسی ابن جعفر (علیه السلام) برای امرار و معاش از مشهد کوچ می‌کنند یکی در ساری می‌ماند (که سید حسینی‌ها در ساری بسیارند)، دو برادر دیگر به سمت طالقان و جعفرآباد می‌روند اما پس از مدتی از آنجا مهاجرت کرده و از کوه‌های اشکور پائین آمده و به سمت کلاچای می‌روند یکی از این برادرها (سید حسن) در روستای مازوکله پشته پیش فردی به نام حاج قربان به کار دامداری مشغول شد و دیگری پیش برادرش در ساری بازگشت.