اخباث
مترادفها
بدکاران، پلیدان، رذلان، شریران، فاسدان
متضادها
نیکان، صالحان
لغت نامه دهخدا
اخباث. [ اِ ] ( ع مص ) یاران خبیث جمع کردن. || فرزندان خبیث زادن. || خبث آموختن. || فاسد گردانیدن. پلید کردن. ( زوزنی ). || خداوند پلید گشتن. ( زوزنی ). || اخباث قول؛ سخن پلید گفتن. || بدی مردم گفتن.
فرهنگ عمید
۱. یاران خبیث جمع کردن، با مردم خبیث همنشین شدن.
۲. خبث آموختن.
۳. پلید کردن.
فرهنگ فارسی
جمع خبیث
یاران پلید جمع کردن فاسد گردانیدن
جمله سازی با اخباث
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 خبیثه ای است جهان و تو باز عالم قدس چو کرکسان مکن امروز خوی بر اخباث
💡 صوفیا حاصل دنیای دنی مرداریست چو خبیث است تو دل می ننهی بر اخباث
💡 داستانهای قدیمی همواره از تلاش قهرمانان برای مبارزه با اخباث و رهایی مردم از چنگال ظالمان و افراد بدکار حکایت میکنند.
💡 در آن دوران پرآشوب، اخباث و فتنهانگیزان با ایجاد گروههای مخفی سعی داشتند نظم و امنیت جامعه را به هم بزنند.
💡 عدالت زمانی برقرار میشود که جامعه علیه رفتارهای اخباث و افراد فاسد برخیزد و آنها را به سزای اعمالشان برساند.