عوری

عوری. ( حامص ) برهنگی. ( آنندراج ). برهنه بودن. لخت بودن:
معروف به بی سیمی مشهور به بی نانی
همچون الف کوفی از عوری و عریانی.سنائی.چو درویشی به درویشان نظر به کن که قرص خور
به عوری کرد عوران را فنک پوش زمستانی.خاقانی.

💡 گرت بخشد کمر چه تو چه موری که هر دو زین کمر هستند عوری

💡 ای از تو صور نگار هرجا کوری زیب از تو دهد به عاریت هر عوری

💡 از ذوق چو عوری تو هر لحظه بشوری تو کای کعبه چه دوری تو از حیزک خلخالی

💡 عریان ز لباس معرفت عوری چند دارند چه حال، زنده در گوری چند

💡 چو نبود کاروان را راه ایمن متاعی به ز عوری نیست ممکن

💡 چو خود عوری، چرا بخشی قبا را چو رنجوری، چرا ریزی دوا را