سوگند دادن

سوگند دادن. [ س َ / سُو گ َ دَ ] ( مص مرکب ) قسم دادن. تحلیف. استحلاف. احلاف: سوگند دهند تا یک سال شراب نخورد. ( تاریخ بیهقی ).
مسیحاخصلتا قیصرنژادا
ترا سوگند خواهم داد حقا.خاقانی.سوگند میدهم بخدایت که بس کنی
گرچه عطا چو عمر مکرر نکو تراست.خاقانی.ملک را داده ای در روم سوگند
که با کس درنسازد مهر و پیوند.نظامی.

( مصدر ) کسی را وادار به سوگند کردن قسم دادن.

💡 3 - بعضى نيز اصرار دارند كه ميان تقاضاى دعاء از پيامبر، و بيان سوگند دادن خدابه مقام او، فرق بگذارند، تقاضاى دعا را مجاز و غير آن را ممنوع بشمارند در حالى كههيچگونه فرق منطقى ميان اين دو ديده نمى شود.

💡 جريان توجه قريش را در هنگام خشكسالى به ابوطالب و سوگند دادن ابوطالب خدا رابحق او علاوه بر شهرستانى بسيارى از مورخان بزرگنقل كرده اند، علامه امينى در الغدير آنرا از كتاب شرح بخارى و المواهب اللدنيه والخصائص الكبرى و شرح بهجة المحافل و سيره حلبى و سيره نبوى و طلبة الطالبنقل كرده است.

💡 توضيح اينكه بطور كلى معناى سوگند دادن اين است كه اگر در خبر سوگند ميخوريم،خبر را و اگر در انشاء كه دعا قسمى از آنست سوگند ميخوريم، انشاء خود را مقيد بچيزىشريف و آبرومند كنيم، تا اگر خبر يا انشاء ما دروغ باشد، شرافت و آبروى آن چيزلطمه بخورد، يعنى در خبر با بطلان صدق آن و در انشاء با بطلان امر و نهى يعنىامتثال نكردن آن، و در دعا با مستجاب نشدن آن، كرامت و شرافت آن چيزباطل شود.

💡 مؤ لف گويد: اصل حديث يعنى سوگند دادن حضرت امير عليه السلام درسال 35 در كوفه به شاهدين حديث غدير به اينكه برخيزند و شهادت دهند از احاديثمشهور ميان شيعه و اهل سنت است و بزرگان اهل سنت آنرامفصل ذكر كرده اند و علامه امينى تفصيل آنرا در الغدير ج 1 آورده است.

💡 ابوحنیفه گفت: امیر به کفارت سوگند دادن تواناتر از من است. منصور فرمان داد که همان زمان بزندانش افکندند.

💡 لازم به تذكر است كه هرگز منظور اين نيست چيزى را از شخص پيامبر يا امام مستقلاتقاضا كنند، بلكه منظور اين است با اعمال صالح يا پيروى از پيامبر و امام، يا شفاعتآنان و يا سوگند دادن خداوند به مقام و مكتب آنها (كه خود يكنوع احترام و اهتمام به موقعيتآنها و يك نوع عبادت است ) از خداوند چيزى را بخواهند اين معنى نه بوى شرك مى دهد ونه بر خلاف آيات ديگر قرآن است و نه از عموم آيه فوق بيرون مى باشد. (دقت كنيد)