لغت نامه دهخدا
وفا شکستن. [ وَ ش ِ ک َ ت َ ] ( مص مرکب ) نقض عهد کردن. پیمان شکستن:
چو گویی به سوگند پیمان کنم
که هرگز وفای تو را نشکنم.فردوسی.
وفا شکستن. [ وَ ش ِ ک َ ت َ ] ( مص مرکب ) نقض عهد کردن. پیمان شکستن:
چو گویی به سوگند پیمان کنم
که هرگز وفای تو را نشکنم.فردوسی.
💡 ای عادت قدیمت دلهای ما شکستن بر خود درست کردی عهد و وفا شکستن