سنون

لغت نامه دهخدا

سنون. [ س َ ] ( ع اِ ) داروئی که بر دندان مالند. ( غیاث ). داروئی که بر دندان مالند و هر چیزی که بدان دندان را تابان و روشن نمایند. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). واحد السنونات. و هی الادویة الیابسة المسحوقة التی یدور لک بها الاسنان لتضیی بها او تستحکم. ( بحر الجواهر ): معجون ها که در میانه خشک کنند و در بیماریهای دندان و دهان بکار دارند. ( از تذکره ضریر انطاکی ). دواهای آمیخته که بدان مسواک کنند و دندانها بدان بمالند آنرا سنون گویند. ( ذخیره خوارزمشاهی ).
سنون. [ س ِ ] ( ع اِ ) ج ِ سنة. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ): در عهد ماضی و سنون غابر در بلادکشمیر... پادشاهی مستولی بود. ( سندبادنامه ص 56 ).

فرهنگ عمید

= سنه۲

فرهنگ فارسی

( اسم ) جمع سنه در حالت رفعی ( در فارسی مراعات این قاعده نکنند ) سالها سنین.
جمع سنه

دانشنامه عمومی

شهر سنون ( به فرانسوی: Cenon ) در شهرستان ژیروند در ناحیه ناحیه آکیتن با جمعیت ۲۳٬۱۷۱ نفر در کشور فرانسه واقع شده است

جمله سازی با سنون

💡 نیروهای پیشمرگه در حال بازپس‌گیری مواضع از دست رفته هستند. چند روستای اطراف شهر شنگال، زمار و سنونی را از کنترل شبه‌نظامیان داعش خارج کردند. جلولا هم‌اکنون در محاصرهٔ نیروهای پیشمرگ است.

💡 عن ابى جعفر (عليه السلام ) قال: (حم ) حتم و عين عذاب و سين سنون كسنى يوسف(عليه السلام ) وقاف قذف و مسخ يكون فى آخر الزمان منه، بالسفيانى واصحابهوناس من كلب ثلاثون الف يخرجون معه و ذلك حين يخرج القائم (عليه السلام ) بمكه وهو مهدى هذه الامه. (196)

💡 باب نهم: در سنونات (به دندان مالیدنی‌ها) و مضمضهات (آنچه به دهان گردانند) و غرغره‌ها.