دیلمیان

دیلمیان. [ دَ ل َ ]( ص نسبی ) ج ِ دیلمی. منسوب به دیلم. از مردم دیلم.
دیلمیان. [ دَ ل َ ] ( اِخ )آل بویه. دیالمه. رجوع به آل بویه و دیالمه و دیلم و نیز سفرنامه ناصرخسرو ص 67، 68 و تاریخ کرد شود.

دیالمه.
آل بویه دیالمه.

رجوع شود به:آل بویه

💡 به گزارش علی بن حسین مسعودی در چالوس دژی استوار بود که پادشاهان ایران بنیان نهاده بودند و پیوسته لشکری در برابر دیلمیان می‌نشاندند تا اهالی دیلمان را از یورش به طبرستان بازدارد.

💡 در عهد باستان دیلمیان قبایلی کوه‌نشین بودند که معمولاً جغرافی‌دانان عرب سدهٔ دهم آنان را ساکنان دیلم، ارتفاعات گیلان می‌دانند. توزیعی به طرز قابل توجهی وسیعتر تا جنوب ارمنستان و قفقاز هم به هر روی قابل نتیجه‌گیری است.