دور تاب

دورتاب. ( نف مرکب ) دورتابش. که تا مسافتی دور بتابد. که نور و تابش آن تا دور جای برسد. ( یادداشت مؤلف ):
مشعل ماه از رخ او نوریاب
شعله مهر رخ او دورتاب.کاتبی شیرازی.

دور تابش. که تا مسافتی دور بتابد.

💡 ز آتش رخسار تو جانم همی سوزد ز دور تاب زلفت را بر او پرتاب داری چون بود

💡 صد دور کرد چرخ ولیکن بهیچ دور تاب بلا ز رشته بخت زبون نرفت