دست سای
لغت نامه دهخدا
دست سای. [ دَ ] ( نف مرکب ) دست ساینده. || نکته گیر:
قلم درکش به حرف دست سایم
که دست حرف گیران را نسایم.نظامی.
فرهنگ فارسی
دست ساینده. دست سودن با دست لمس کردن. دست زدن.
جمله سازی با دست سای
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 گذشته چون ملخ از پشت هر طرف زانو هر آنکه بوده بهم دست سای همچو ذباب
💡 شرک نه در مملکتش دست سای خود نتوان بود به شرکت خدای
💡 بر نکتهٔ عقل، دست سایی بر گنج هنر، گرهگشایی
💡 پیش از ورود دستگاههای الکتریکی، زنان در روستاها از سنگهای دست سای برای آسیاب کردن غلات و تهیه آرد مورد نیاز خود استفاده میکردند.
💡 این ابزار دست سای که از جنس سنگهای بسیار سخت ساخته شده است، دقت بالایی در خرد کردن ادویههای معطر و گیاهان دارویی دارد.
💡 استفاده از روشهای سنتی و ابزارهای دست سای، باعث میشود که بافت مواد غذایی حفظ شده و طعم اصلی آنها در فرآیند آمادهسازی از بین نرود.