خطابخش

خطابخش. [ خ َ ب َ ] ( نف مرکب ) گناه بخش. ( آنندراج ). بخشاینده جرم و گناه. آمرزنده. ( ناظم الاطباء ):
خداوند بخشنده دستگیر
کریم خطابخش پوزش پذیر.سعدی.در عهد پادشاه خطابخش جرم پوش
حافظ قرابه کش شد و مفتی پیاله نوش.حافظ.

گناه بخش بخشاینده

💡 درگذر از بی ادبیهای من گر نه خطابخش شوی وای من

💡 ای خطابخشی که خاک آستانت همچو حرز نیران چرخ بر بازوی اختر بسته اند

💡 خداوند بخشندهٔ دستگیر کریم خطابخش پوزش‌پذیر

💡 جواد و معصیت پوش و خطابخش جهانرا نور عرفانش ضیابخش

💡 غزلی با مطلع «در عهد پادشاه خطابخش جرم‌پوش»، غزل شمارهٔ ۲۸۵ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.