خشا

خشا. [ خ ُ ] ( ع اِ ) کشت سیاه و تباه. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
خشا. [ خ َ ] ( اِخ ) نام کوهی است در دیار محارب. ( از معجم البلدان ).

نام کوهی است در دیار محارب

💡 نام خشایارشا از دو بخش خشای به معنای «فرمان‌روا» و آرشا به‌معنای «قهرمان، مرد» پدید آمده است. معنای این نام می‌تواند «کسی که در میان شاهان پهلوان است» یا فرمانروای قهرمانان باشد. خشایار (اگزرسس) یعنی آنکه در راستی فرمانروایی می‌کند و هنگامی که خشایارشا به سمت ولایتعهدی گمارده شد، این لقب را بر او نهادند.