لغت نامه دهخدا
خنسر. [ خ َ س َ ] ( ع ص ) مردی که در محل زیانکاری باشد. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( از اقرب الموارد ). یقال: رجل خنسر. ج، خناسرة.
خنسر.[ خ ِ س ِ ] ( ع ص ) لئیم. || ( اِ ) سختی. داهیه. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
