خاکو

لغت نامه دهخدا

خاکو. ( اِخ ) دهی است از دهستان چهار بلوک بخش سیمینه رود شهرستان همدان واقع در نه هزارگزی جنوب همدان. ناحیه ای است کوهستانی و سردسیر دارای 318 تن سکنه که مذهب آنها شیعه و زبانشان فارسی است، آب آنجا از چشمه سار و رودخانه محلی است. محصول آنجا غلات وحبوبات و لبنیات و مختصر میوه میباشد. شغل اهالی زراعت و گله داری است. صنایع دستی زنان قالیچه و گلیم بافی و راه مالرو میباشد. ( ازفرهنگ جغرافیائی ایران ج 5 ).

جمله سازی با خاکو

💡 رود خاکو از بلندترین قلهٔ کوه الوند در استان همدان سرچشمه می‌گیرد. این رود از کنار آبادی‌های خاکوچشین، مزدقینه، گراچقا و ده پیاز گذشته در اراضی امزادجرد به سیمینه‌رود می‌ریزد.

💡 گر بوی ترا یوسف مصری بشنیدی سر بر زدی از خاکو بپای تو فتادی

💡 رودخانه تبنابر از کوه الوند سرچشمه می‌گیرد و از بخش باختری شهر همدان می‌گذرد. این رود در انتها، در نزدیکی آبادی گراچقابه به رود خاکو می‌ریزد.

💡 رود دره‌مرادبیک از بلندترین قلهٔ کوه الوند در استان همدان سرچشمه می‌گیرد. این رود پس از مشروب کردن اراضی زیادی از وسط شهر همدان گذشته و در نزدیکی آبادی گراچقابه به رود خاکو می‌ریزد.