دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی حُصُونُهُم: دژهای استوارشان - قلعه های محکمشان
ریشه کلمه:
حصن (۱۸ بار)هم (۳۸۹۶ بار)
قلعه. جمع آن حصون است مثل، مراد شهرهای مستحکم و حصار شده است یعنی: کار زار نکنند با شما مگر در آبادیهای مستحکم و حصار دار. این معنای اوّلی حصن است سپس به طور مجاز چنانکه راغب گوید در هر تحفّظ و نگه داشتن به کار میرود به کسیکه خود را از بی عفّتی حفظ کند گوئیم: محصن و به زنیکه در اثر شوهردار بودن و یا عفّت، خود را از بی عفّتی نگه دارد محصنه (به صیغه فاعل و مفعول) گویند. به صیغه فاعل از آن جهت که خود را از بی عفّتی باز میدارد و به صیغه مفعول از آن سبب که بی عفّتی باز داشته شده است. مراد از محصنات اوّل زنان آزاد و عفیف است که به واسطه عفّت و امتناع از فحشاء، از بی عفّتی باز داشته شدهاند و همچنین است محصنات دوّم که مراد کنیزان عفیف است. امّا جمله «فَاِذا اُحْصِنَّ» ممکن است مراد از آن شوهردار بودن باشد یعنی: کنیزان چون شوهر دار شدند اگجر زنا کنند نصف حدّ زنان آزاد را دارند که پتجاه تازیانه است. و این قرینه است که مراد از محصنات سوّم زنان آزاد و عفیف است زیرا محصنات شوهردار سنگسار و کشته میشوند و آن قابل تقسیم نیست. و نیز ممکن است مراد از «فَاِذا اُحْصِنَّ»اسلام آوردن کنیزان باشد چنانکه المیزان گفته است. امّا در آیه ظاهرااً مراد زنان شوهردار است یعنی مادرانتان... و زنان شوهر دار بر شما حرام اند. * مراد از محصنین مردان عفیف است که از فحشاء امتناع میکنند و مسافحین: زناکارانند.
