الرعب

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
رعب (۵ بار)
ترس. دستپاچگی جوهری آن را خوف و طبرسی خوف و فزع گفته است در اقرب هست که آن مصدر است به معنی ترسیدن و ترساندن (لازم و متعدی) و نیز اسم است به معنی فزع ولی راغب گوید: آن انقطاع (ولاعلاجی) است از امتلاء خوف و به تصوّر امتلاء گفته‏اند «رعبت الحوض» حوض را پر کردم «سیل راعب» سیلی که درّه را پر می‏کند.. به نظر می‏آید که مراد همان لاعلاجی از کثرت خوف باشد مانند خود گم کردن و دستپاچه شدن و چون وجود ترادف در لغات ثابت نیست باید رعب با خوف فرق داشته باشد. ایم کلمه پنج بار در قرآن آمده است: انفال:12. حشر:2. کهف:18.

💡 3- به معنى مركز عواطف، آيه 12 سوره انفال شاهد اين معنى است: سالقى فى قلوبالذين كفروا الرعب: بزودى در دل كافران ترس ايجاد مى كنم. و در جاى ديگر در سورهآل عمران آيه 159 مى خوانيم فبما رحمة من الله لنت لهم و لو كنت فظا غليظ القلبلانفضوا من حولك:... اگر سنگدل بودى از اطرافت پراكنده مى شدند

💡 (ما به زودى در دل كفار رعب و وحشت مى افكنيم ) (يعنى همانطور كه در پايان جنگ احدافكنديم و نمونه آن را با چشم خود ديديد) بنابراين به آينده خويش اميدوارباشيد.(سنلقى فى قلوب الذين كفروا الرعب ).

💡 دو ضميرى كه در (جعله ) و در (به ) است بطورى كه سياق دلالت مى كند به امدادبر مى گردند، و معناى آيه اين است كه: امداد به فرستادن ملائكه به منظور بشارتشما و آرامش دلهاى شما بود، نه براى اينكه كفار به دست آنان هلاك گردند، همچنانكهآيه (اذ يوحى ربك الى الملائكه انى معكم فثبتوا الذين آمنوا سالقى فى قلوب الذينكفروا الرعب ) نيز اشاره به آن دارد.

💡 ياءيها الذين اءمنوا اءن تطيعوا الذين كفروا يردوكم على اءعقبكم فتنقلبوا خسرين(149)بل الله مولئكم و هو خير النصرين(150)سنلقى فى قلوب الذين كفروا الرعب بما اءشركوا بالله ما لمينزل به سلطنا و ماءوئهم النار و بئس مثوى الظلمين(151)