لغت نامه دهخدا
جاوری. [ وَ ] ( ع اِ ) عسل البنی. میعه. لبان جائی ( جاوی ). بخور جاوی. حسن لبه. عسلبند. جاوی.
- ترکیبها:
جاوری بری؛ جاوری وحشی. جاوری بیابانی.
جاوری. [ وَ ] ( ع اِ ) عسل البنی. میعه. لبان جائی ( جاوی ). بخور جاوی. حسن لبه. عسلبند. جاوی.
- ترکیبها:
جاوری بری؛ جاوری وحشی. جاوری بیابانی.