جام می

جام می. [ م ِ م َ / م ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) پیاله شراب. قدح می. ظرف شراب:
حافظ مرید جام می است ای صبا برو
وز بنده بندگی برسان شیخ جام را.حافظ.

ظرف شراب

💡 علت دوده رفع شد، شاید اگر به جام می دفع کنند عاقلان، علت قیل و قال را

💡 جام می خوردست بی حد ز آتش خندیدست لب از طبیعت در بدن خونست قوت را سبب

💡 تا به کی چون جام می عمرم به گردش بگذرد؟ مدتی در پای خُم قصد اقامت می‌کنم

💡 مه من در شبستان چونکه نو شد جام می شب‌ها نماید از شفق می از حباب ریزه کوکب‌ها

💡 کج نهاده کله از مستی و بگشوده قبا جام می بر کف و مرغول مسلسل بر دوش

💡 بود بهار من آن روز اگرچه فصل دی است که گل در او رخ ساقی و لاله جام می است