تشنه کام

تشنه کام. [ ت ِ ن َ / ن ِ ] ( ص مرکب ) کسی که کام وی ازتشنگی خشک شده باشد. ( ناظم الاطباء ). سخت تشنه. تشنه لب. || آرزومند. خواهان چیزی:
ز فیض باده جوش گل بباد است
چراغان تشنه کام یک چراغ است.محمد زمان راسخ ( از آنندراج ).

کسی که کام او از تشنگی خشک شده باشد، بسیارتشنه.

کسی که کام وی از تشنگی خشک شده باشد آرزومند خواهان چیزی

💡 تشنه کام عشق را از آتش حسرت مسوز از سحابی قطره رزق گیاهی بیش نیست

💡 جان داده تشنه کام تو با آنکه بارها ما را گذشت سیل سرشک از کمر دریغ

💡 کم بگو زان خواجهٔ اهل فراق تشنه کام و از ازل خونین ایاق

💡 دریغ ای شه تشنه کامان حسین (ع) خدا را حبیب و مرا نور عین

💡 چشم فلک هر قدر اشک فشاند چه سود چه تشنه کام از قضای آسمانی گذشت