لغت نامه دهخدا
بیحان. [ ب َ / ب َی ْ ی َ ] ( ع ص ) آنکه پوشیدن راز نتواند. ( یادداشت مؤلف ) ( منتهی الارب ). مردی که ظاهر سازد راز خود را. ( ناظم الاطباء ).
بیحان. [ ب َ / ب َی ْ ی َ ] ( ع ص ) آنکه پوشیدن راز نتواند. ( یادداشت مؤلف ) ( منتهی الارب ). مردی که ظاهر سازد راز خود را. ( ناظم الاطباء ).
آنکه پوشیدن راز نتواند ٠ مردی که ظاهر سازد راز خود را ٠
بیحان ( به عربی: بیحان ) یک منطقهٔ مسکونی در یمن است که در استان شبوه واقع شده است. بیحان ۱۳٬۲۳۴ نفر جمعیت دارد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بیحان (به عربی: بیحان) یک منطقهٔ مسکونی در یمن است که در استان شبوه واقع شدهاست. بیحان ۱۳٬۲۳۴ نفر جمعیت دارد.