بنط

بنط. [ ب ُ ] ( معرب، اِ ) پل. محل عبور از آب یا جایی که گود باشد. ج، ابناط، بنط. ( دزی ج 1 ص 118 ).

پل. محل عبور از آب یا جایی که گود باشد. جمع انباط پنط.