لغت نامه دهخدا
بالا پریدن. [ پ َ دَ ] ( مص مرکب ) جهیدن بسوی بالا. || پرواز کردن به ارتفاع بسیار. || برتری جستن. بلندی جستن. در تداول عامه، به گزاف ادعای بلندمقامی کردن. بیش از حد به علو مقام تظاهر کردن.
بالا پریدن
فرهنگ فارسی
جهیدن بسوی بالا است
جمله سازی با بالا پریدن
💡 زمینهای سخت تنیس از لایههای مصنوعی/آکریلیک در بالای پایههای بتنی یا آسفالتی ساخته شدهاند و میتوانند رنگهای متفاوتی داشته باشند. این زمینها تمایل دارند با سرعت متوسط تا تند بازی کنند، زیرا مانند زمینهای چمن جذب انرژی کمی در زمین وجود دارد، اما برخلاف زمینهای خاکی. توپ تمایل به بالا پریدن دارد و بازیکنان میتوانند انواع مختلفی از چرخش را در طول بازی اعمال کنند. توپهای مسطح در زمینهای سخت به دلیل سبک بازی بسیار سریع مورد علاقه هستند. سرعت ریباند پس از پرش توپهای تنیس در زمینهای سخت با میزان شن و ماسه در لایه مصنوعی/اکریلیک قرار گرفته در بالای پایه آسفالت تعیین میشود. ماسه بیشتر به دلیل اصطکاک بیشتر باعث جهش کندتر میشود.
💡 قدرت درجا به بالا پریدن فوقالعاده ای دارد، درصورت لزوم از دیوارهای با ارتفاع ۲ متر به راحتی جهیده و عبور میکند. در درگیری با سگها فوقالعاده سریع و چابک است.