لغت نامه دهخدا
جهیده. [ ج َ دَ / دِ] ( ن مف ) دافق: ماء دافق؛ آب جهیده. ( منتهی الارب ).
جهیده. [ ج َ دَ / دِ] ( ن مف ) دافق: ماء دافق؛ آب جهیده. ( منتهی الارب ).
از جهیدن دافق ماه دافق
💡 چشمها بیرون جهیده از خطر گشته ده چشمه ز بیم مستقر
💡 سواری چون شرر ز آتش جهیده ز خسرو در بر شیرین رسیده
💡 همی رفت آهوی زرین جهیده گهی پیدا و گه پنهان ز دیده