گیتی شناس

گیتی شناس. [ ش ِ ] ( نف مرکب ) شناسنده عالم. شناسنده گیتی. مجرب. دنیادیده:
مرا از تو آنگاه بودی سپاس
ترا خواندمی شاه گیتی شناس.فردوسی.مگر نشنیدی از گیتی شناسان
که باشد بر نظاره جنگ آسان.( ویس و رامین ). || بمجاز، جغرافی دان:
نخستین طرازی که بست از قیاس
کتابی است کان هست گیتی شناس.نظامی.

۱. آن که همۀ جهان را بشناسد، شناسندۀ جهان.
۲. جهان دیده، مجرب

💡 نه مَردم اگر زین ندارم سپاس از آن نیکدل شاه گیتی شناس

💡 معمای بزرگ این است که چرا اصلاً چیزی وجود دارد. چه چیزی زندگی را به معادلات فیزیک می‌افزاید و آن‌ها را در یک گیتی واقعی فعال می‌کند. این پرسشها در ماورای علم هستند و در محدوده فیلسوفان و دین شناسان قرار می‌گیرند.