گیاه بر

گیاه بر. [ ب ُ ] ( نف مرکب ) برنده ٔگیاه. || ( اِ مرکب ) داس که بدان دروند. ( السامی فی الاسامی ): مِحَشَّة؛ گیاه بر. داس گیاه. ( مقدمة الادب زمخشری چ تهران ص 101 ). داس و علف درو. آلتی باشد آهنین که بدان گیاه و علف را برند و قطع کنند.

(صفت ) داسی که بدان گیاه را درو کنند.

💡 صد ابر رحمت آمد و دل شبنمی ندید گویا که این گیاه خدا آفرید نیست

💡 چو به حسرت گلت گل، شوم از گلم گیاهی ندمد که بوی مهر تو در آن گیا نباشد

💡 تاریخچه گیاهان کتاب گیاه‌شناسی اثر جان ری است که در سال ۱۶۸۶ منتشر شده‌است.

💡 غرور حسن ترا خط مگر علاج کند که در زمانه بدین خاصیت گیاهی نیست

💡 بدین خوشم که ز باران اشک و تخم وفا مرا ز مزرع دل جز گیاه مهر نرست