لغت نامه دهخدا
گنده نفس. [ گ َ دَ / دِ ن َ ف َ ] ( ص مرکب ) کسی که دَم و نفس او متعفن است. رجوع به گنده دم شود.
گنده نفس. [ گ َ دَ / دِ ن َ ف َ ] ( ص مرکب ) کسی که دَم و نفس او متعفن است. رجوع به گنده دم شود.
کسی که نفسش بدبو باشد، گنده دم.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بندگی نفس و شیطان هوا بندگی گنده نمرود دغا