سکستن

واژه «سکستن» به معنی گسیختن، پاره شدن یا جدا شدن است و در متون قدیمی فارسی به صورت مقلوب «گسستن» نیز آمده است. این واژه می‌تواند فیزیکی باشد، مانند شکستن چیزی که پیوستگی خود را از دست می‌دهد، یا نمادین و استعاری، مانند شکستن عهد، وعده یا نذر. در کاربردهای شعری و ادبی، «سکستن» می‌تواند به ریز شدن یا خرد شدن اجسام کوچک نیز اشاره کند، مانند گندم که از هم بشکند. این کلمه همچنین به معنای کندن یا جدا شدن از جای خود به کار رفته است، مانند میوه‌ای که از درخت جدا می‌شود. در آثار فردوسی، عطار و مولوی نمونه‌های متعددی از کاربردهای استعاری و واقعی این واژه دیده می‌شود. علاوه بر این، سکستن می‌تواند نشان‌دهنده ضعف یا سستی در عهد و قول باشد، بنابراین این کلمه هم شامل گسیختن مادی و هم گسیختن معنوی یا نمادین می‌شود. به طور کلی، معادل انگلیسی آن to break, to snap, to separate است و کاربردی هم در معنای فیزیکی و هم در معنای ادبی و استعاری دارد. این واژه در متون کلاسیک فارسی برای بیان جدا شدن، خرد شدن یا گسستن به کار رفته است.