گناه بخش

گناه بخش. [ گ ُ ب َ ] ( نف مرکب ) بخشنده گناه. کسی که از گناه دیگری درمیگذرد. || کنایه از خداوند.

( صفت ) ۱ - آنکه گناه کسی را ببخشد عفو کننده. ۲ - خدای تعالی.

💡 به وی بخش دانسته تقصیر او را به وی بخش چندین گناهان عظمی

💡 به من بخش سودابه را زین گناه پذیرد مگر پند و آید به راه

💡 ب - تمام معاصى و گناهان، نمودار بارزى براى بخش دوم مى باشد (كه با تمايلاتانسان هماهنگى دارد ولى خرد انسان، آنرا تاءييد نمى كند).

💡 من در این وادی دهم لب تشنه جان، از کف به راهت تا که در محشر، به من بخشی گناه شیعیانم

💡 فرمود: فرارسيدن مرگ انسانها به جهت معصيت و گناه بيشتر است تا مرگ طبيعى و عادى، همچنين حيات و زندگى لذّت بخش به وسيله نيكى و إ حسان به ديگران بيشتر است ازعمر بى نتيجه.