غوطه ای

غوطه ای. [طَ / طِ ] ( ص نسبی ) در تداول بنایان، طرز ریختن ملاطیا دوغاب در میان بنا، که همه درزها را فراگیرد.

💡 دوبار از قعر آتش سر بر آورد حبابش غوطه ای هم بر سر آورد

💡 به حوضش نخوردی اگر غوطه ای نبستی فلک آبگون فوطه ای

💡 پری رو غوطه ای خورد اندر آن آب چنان کافتد میان آب مهتاب

💡 در آن قلزم نور شو غوطه ای زن فرو شوی از خویشتن ظلمت ظل

💡 دمد بجای گهر از دلش رخ خورشید اگر بیحر کفش غوطه ای خورد عمان