لغت نامه دهخدا ( عفریتة ) عفریتة. [ ع ِ ت َ ] ( ع ص، اِ ) مؤنث عفریت. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به عفریت شود.
جمله سازی با عفریته مجسمههایی بود به شکل سر گورگون، عفریته اساطیری یونان باستان. بر پایه افسانههای یونان بر سر گورگون به جای مو، مار میرویید.