واژه «عفریته» در زبان فارسی و ادبیات عامیانه، صورت مؤنث واژه «عفریت» به شمار میآید و معمولاً برای توصیف زنی به کار میرود که از دید گوینده دارای ویژگیهایی مانند شرارت، حیلهگری، مکر، تندی رفتار یا آزاررسانی به دیگران باشد. این واژه در بسیاری از موارد معنایی مجازی و اغراقآمیز دارد و لزوماً به موجودی فراطبیعی اشاره نمیکند، بلکه برای توصیف شخصیت یا رفتار فرد به کار میرود. ریشه این واژه از کلمه عربی «عفریت» گرفته شده است که در متون اسلامی و باورهای عامیانه به نوعی جن نیرومند، قدرتمند و گاه سرکش و شرور اطلاق میشود. با گذشت زمان، این واژه از معنای اصلی خود فاصله گرفته و وارد زبان محاوره و ادبیات عامه شده است، به گونهای که «عفریته» بیشتر برای اشاره به زنی بسیار زیرک، دردسرساز، بدجنس یا دارای رفتارهای غیرعادی و غیرقابل پیشبینی به کار میرود. در برخی داستانها و افسانهها نیز این واژه برای توصیف ساحرهها یا زنانی با قدرتهای جادویی و مرموز استفاده شده است. با این حال، در گفتوگوی روزمره ممکن است این کلمه گاهی با لحنی طنزآمیز یا اغراقآلود نیز به کار رود و شدت معنای آن به موقعیت و لحن گوینده بستگی داشته باشد. به طور کلی، «عفریته» واژهای است که از مفهوم موجودی نیرومند و شرور در باورهای کهن سرچشمه گرفته و در زبان فارسی به معنای زنی مکار، شرور، حیلهگر یا دارای رفتاری آزاردهنده و غیرعادی گسترش یافته است.
عفریته
لغت نامه دهخدا
( عفریتة ) عفریتة. [ ع ِ ت َ ] ( ع ص، اِ ) مؤنث عفریت. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به عفریت شود.
فرهنگ معین
(عِ تِ ) [ ع. عفریتة ] (اِ. ) مؤنث عفریت.
فرهنگ عمید
= عفریت
فرهنگ فارسی
مونث عفریت
( اسم ) مونث عفریت.
ویکی واژه
عفریتة
مؤنث عفریت.
جمله سازی با عفریته
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مجسمههایی بود به شکل سر گورگون، عفریته اساطیری یونان باستان. بر پایه افسانههای یونان بر سر گورگون به جای مو، مار میرویید.
