مصاوله
لغت نامه دهخدا
مصاوله. [ م ُ وَ / وِ ل َ / ل ِ ] ( از ع، اِمص ) مصاولة. مصاولت. حمله و هجوم آوردن. رجوع به مصاولت شود.
فرهنگ عمید
حمله کردن، به یکدیگر جستن.
مصاوله. [ م ُ وَ / وِ ل َ / ل ِ ] ( از ع، اِمص ) مصاولة. مصاولت. حمله و هجوم آوردن. رجوع به مصاولت شود.
حمله کردن، به یکدیگر جستن.