گستاخ کار

گستاخ کار. [ گ ُ ] ( ص مرکب ) آنکه کارها را بدون پروا انجام دهد. آنکه بی باکانه به کارها دست زند. رجوع به گستاخ کاری شود.

بی باک و بی پروا در انجام دادن کار.

(صفت ) آنکه کارها را بی پروا انجام دهد.

💡 شوق گستاخ و تو سرمست بدان رسوایی هان ادایی که دل و دست من از کار برد

💡 سخت گستاخ شد از وصل دلم، می ترسم عاقبت کار من از بوسه به پیغام کشد

💡 غلامی‌اش نبود کار هر کسی قصاب چرا تو کنده‌ای (العبد) در نگین گستاخ

💡 هر آنکس که او کار خسرو شنود به گیتی نبایدش گستاخ بود

💡 به کف چون شمع ما را در شب هجران به کار آید سر انگشتی که در گستاخی برقع گشایی شد