گرد و غنبلی
لغت نامه دهخدا
گرد و غنبلی. [ گ ِ دُ غُم ْ ب ُ ] ( ص مرکب ) میانه بالا. متوسطالقامه:
نه پردراز و نه کوتاه گرد و غنبلیم
غلام حضرت موسی الرضا، علی قلیم.؟
فرهنگ فارسی
میانه بالا متوسط القامه.
جمله سازی با گرد و غنبلی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 میگشت به گرد و کوه و صحرا چون خضر، به روضهای خضرا
💡 ازو چرخ بستد همه گرد و مال شد از گشت گردون،بی پر وبال
💡 ز گرد و دود نتوان زیر گردوی دم بر آوردن مگر عیسی نفس در عالم بالا برون آرد
💡 که او پهلوانی بود نامدار سرافراز و هشیار و گرد و سوار
💡 موحّد گرد و یکتائی طلب دار که تا آگه شوی هر لحظه از یار
💡 غافل مشو که اخوان چون سر کشند ناگه گرد و بال گیرد طرف کلاه یوسف
💡 در میان ابرهای گرد و غنبلی که در افق ظاهر شده بودند، خورشید به سختی میتوانست نور خود را به سطح زمین بتاباند و روشنایی ایجاد کند.
💡 با وزیدن باد شدید، گرد و غنبلی از میان کویر برخاست و تمام منظره را در هالهای از غبار و ابری نامشخص فرو برد.
💡 شاعر با توصیف آن فضای گرد و غنبلی، سعی داشت حس سرگشتگی و ابهام را در ذهن خوانندگان خود به خوبی و با دقت منتقل کند.