گرد اسیا

( گرد آسیا ) گرد آسیا. [ گ َ دِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) رجوع به غبارالرحی شود. || گرد آسیا خورده است؛ کنایه از آن است که مردم چشته خوار و حرام خوار است. ( آنندراج ).

💡 عاریتی است هر چه دهد گردش سپهر عارض بود بیاض چو از گرد آسیا است

💡 نگار سبز سیه دل ز من گریزد از آنک سرم سپید شد از گرد آسیای جهان

💡 چه غم از انقلاب دور عارف را که می داند غبار حادثات چرخ، گرد آسیا باشد

💡 فوج عقول و خیل نفوس آسیاب بان وین توده غبار در او گرد آسیا

💡 عبرت بود نصیب من از حادثات چرخ روشن شود چراغ من از گرد آسیا