کهنه شور

کهنه شور. [ ک ُ ن َ / ن ِ ] ( نف مرکب ) در تداول عامه، کهنه شوی. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). رجوع به کهنه شوی شود.

در تداول عامه کهنه شوی.

💡 عقل کامل در سر ما شور سودا می شود در کدوی ما شراب کهنه می آید به جوش

💡 در رگ و در ریشه من این همه گرمی ز چیست؟ شور عشقم یا شراب کهنه‌ام یا آتشم؟

💡 در جهان کهنه از نو شور و شر باید نمود فکر بکری بهر ابنای بشر باید نمود

💡 می شود از شور بلبل تازه داغ کهنه اش از گلی هر کس که در دل خارخاری داشته است

💡 اشکیم تازه شور ز زمزم کشیده ایم زخمیم کهنه دست ز مرهم کشیده ایم