کند رای

کندرای. [ ک ُ ] ( ص مرکب ) دیر تصمیم گیرنده. کندذهن. سست رأی. بی تدبیر:
اگر کندرایست در بندگی
ز جان داری افتد به خربندگی.سعدی.

دیر تصمیم گیرنده. کند ذهن. سست رای

💡 شاه را نیز رای آن برخاست که کند عهد خویشتن را راست

💡 جز از دخت او نیست زیبای من بدو شاه روشن کند رای من

💡 به‌ هر چه رای کند همسرش بود توفیق به هر چه روی نهد همرهش بود تقدیر

💡 چو رای تو تدبیر کلّی کند بود آفتاب و خط استوا