کمر گیر

کمرگیر. [ ک َ م َ ] ( نف مرکب ) کمرگیرنده. که کمر حریف گیرد و او را به زانو درآورد:
با چنین شیر کمرگیر کمر چون بندم
تا نبرد کمر عمر کمر باز کنم.خاقانی.

کمرگیرنده. که کمر حریف گیرد و او را به زانو در آورد.

💡 بر دست کار رفته نباشد گرفت و گیر چون بهله دست در کمر یار می‌کنم

💡 باش تا تیغِ مملکت گیری دستِ اقبال بنددش به کمر

💡 سر بنه زیر پا و دستش گیر گر تو را میل تاج یا کمر است