کلان گوش

کلان گوش. [ ک َ ] ( ص مرکب ) بزرگ گوش. ( منتهی الارب ) ( از اشتینگاس ). آنکه گوش بزرگ دارد. ارفش. آذن. پیل گوش. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به کلان و گوش شود.

بزرگ گوش. آنکه گوش بزرگ دارد.

💡 بکن تو پنبهٔ غفلت ز گوش و پس بشنو ز نطق خرد و کلان لا اله الا الله