معنی چاک پشت | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

چاک پشت. [ پ ُ ] ( ص مرکب ) اسبی که در کمر فرورفتگی داشته باشد و شانه و کفلش برآمده بود. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به چال پشت شود.

اسبی که در کمر وی فرو رفتگی باشد و شانه و کتفش بر آمده بود.

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 سرداری: لباسی از پارچهٔ ضخیم که معمولأ مخمل است با چاکی در پشت یا دو پهلو و سرآستین و جلو باز بدون دکمه که تا روی زانو می‌رسد.