لغت نامه دهخدا
( چاک آستین ) چاک آستین. [ ک ِ ] ( اِ مرکب ) چاکی که در آستین کنند و این دو نوع بود، یکی در طول و رسم مردم ولایات همین است و دوم در عرض و این را در هندوستان «قلابه » خوانند. ( آنندراج ):
طپیدن دل مجروح را توان دیدن
ز ساعد تو که از چاک آستین پیداست.وحید ( از آنندراج ).