چاک استین
لغت نامه دهخدا
( چاک آستین ) چاک آستین. [ ک ِ ] ( اِ مرکب ) چاکی که در آستین کنند و این دو نوع بود، یکی در طول و رسم مردم ولایات همین است و دوم در عرض و این را در هندوستان «قلابه » خوانند. ( آنندراج ):
طپیدن دل مجروح را توان دیدن
ز ساعد تو که از چاک آستین پیداست.وحید ( از آنندراج ).
فرهنگ فارسی
( چاک آستین ) چاکی که در آستین کنند و این دو نوع بود یکی در طول و رسم مردم ولایات همین است و دوم در عرض و این را در هندوستان (( قلابه ) ) خوانند.
جمله سازی با چاک استین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 اندر بر قبول خز از چاک آستین چون بر در رسول شدی خاک آستان
💡 بر آتش دل گرم که دست داشته یی که داغ تازه ات از چاک آستین پیداست
