ویس بذ

ویس بذ. [ ب َ ] ( اِ مرکب ) رئیس قبیله. ( ایران در زمان ساسانیان ). رئیس قریه. در ایران باستان، فرماندهان را به چهار دسته طبقه بندی کرده اند که در کتب پهلوی آثار تورفانی نیز درباره آنان مکرر ذکر شده است، و این چهار طبقه عبارتند از:رئیس خانه، رئیس ده، رئیس طائفه ( ویس بذ )، رئیس کشور. ( ایران در زمان ساسانیان ص 31 مقدمه و ص 120 متن ).

رئیس قبیله رئیس قریه.

💡 شکفته گل به خوبی چون رخ ویس به بوی مشک همچون پاسخ ویس

💡 نزد خسرو نبود هیچ شکر جز شیرین پیش رامین نبود هیچ گل الا رخ ویس

💡 پس آنگه ویس با وی خورد سوگند که هرگز نشکند با دوست پیوند

💡 بسا روزا که تو بینی دل خویش نمانده یاد ویس او را کم و بیش

💡 چو رامین دور گشت از ویس دلبند نشاط و کام ازو ببرید پیوند