نمونه گیری تصادفی ساده

💡 می‌توان تبرید تدریجی و آرام در این الگوریتم را به عنوان کاهش تدریجی احتمال انتخاب پاسخ‌های بدتر حین جستجو در فضای پاسخ‌ها دانست (انتخاب پاسخ‌های بدتر یک ویژگی اساسی الگوریتم‌های فراابتگاری است و پیدا کردن بهترین پاسخ را ممکن می‌سازد). شبیه سازی را می‌توان به دو صورت حل روابط کینتیکی برای توابع چگالی (مانند کار خاچاتوریان، سمونوفسکایا و وینشتاین در سال ۱۹۷۹ و ۱۹۸۱) یا استفاده از نمونه‌گیری تصادفی، انجام داد. نمونه گیری تصادفی در سال ۱۹۸۳ توسط کریک‌پاتریک، گلت و کلی معرفی شد،‌ کرنی در سال ۱۹۸۵ و خاچاتوریان، سمونوفسکایا و وینشتاین در سال ۱۹۸۵ به‌طور مستقل این ایده را مطرح کردند. این روش یک اقتباس از الگوریتم متروپولیس-هستینگز است، یک روش مونت کارلو که نمونه حالت‌هایی را از یک سیستم ترمودینامیک تولید می‌کند.

💡 ۵ـ روشهای نمونه گیری، با همکاری دکتر حسینیون، انتشارات آستان قدس، مشهد، ۱۳۶۸.

💡 در روش‌شناسی تحقیق، نمونه گیری تصادفی ساده یکی از بهترین راه‌ها برای جلوگیری از سوگیری در انتخاب اعضای جامعه آماری است.

💡 برای بررسی میزان رضایت مشتریان از خدمات جدید، تیم بازاریابی از روش نمونه گیری تصادفی ساده در میان کاربران استفاده کرد.

💡 استفاده از نمونه گیری تصادفی ساده در این آزمایش علمی باعث شد تا نتایج به دست آمده به دقت منعکس‌کننده واقعیت باشد.