نا گریانی

ناگریانی. [ گ ِ ] ( حامص مرکب ) جمودالعین. ( یادداشت مؤلف ). گریان نبودن. قادر بر گریستن نبودن.

گریان نبودن. قادر بر گریستن نبودن

💡 گریانی و پرزهری با خلق چه باقهری مانند سر بریان گشته که منم خندان

💡 چشم گریانی که آرد خون غیرت را به جوش پیش من خوشتر بود از روی خندان بهشت

💡 پیش دیوان مبر اندوه دل و مگری که بخندند چو بینند که گریانی

💡 از ظلم تو بر ماست جهان ظلمانی بس گریه نصیب ماست تا گریانی

💡 گل رخساره‌ات آب دگر دارد، سرت گردم به رویت بوده امشب باز حیران چشم گریانی

💡 ز شرم عشق اسیر تو آب گشته مگر؟ که شد ز دام تو هر حلقه، چشم گریانی