نا خوشگواری

ناخوشگواری. [ خوَش ْ / خُش ْ گ ُ ] ( حامص مرکب ) خوشگوار نبودن. گوارا نبودن. صفت ناخوشگوار. مقابل خوشگوار. رجوع به خوشگوار شود.

کیفیت نا خوشگوار.

💡 چو جان جبرئیل از تابناکی چو آب سلسبیل از خوشگواری

💡 نوشی و خوشگواری نیشی و جانشکاری گه آب و گاه ناری گه صید و گاه دامی

💡 عاشقان از خوردن زخمش نمی گردد سیر تیغ خوبان طرفه آب خوشگواری داشته است

💡 صد میوه چو شیشه‌های شربت هر یک مزه‌ای به خوشگواری

💡 آب در پیمانه گردانیده‌ام زین درد بیش در سبوی خود شراب خوشگواری کرده‌ام

💡 تو آبی ما مثال کشت تشنه مگرد از ما که آب خوشگواری